Algemene Voorwaarden | Privacy
Website gebouwd door Intronet

ISBN 9789059370821

Bestellen is niet mogelijk

Share |

Bezorgd door Martien Bos, Willem Ellenbroek en Thijs Wierema
Met een voorwoord van A.F.Th. van der Heijden 

 

 

304 pagina's
geïllustreerd
omslagontwerp Marjan Gerritse
vormgeving binnenwerk CeevanWee
paperback

Ik heb je nog veel te melden

De briefwisseling tussen Jean-Paul Franssens en A.F.Th. van der Heijden
Jean-Paul Franssens en A.F.Th. van der Heijden

Ze hadden een heel verschillende achtergrond toen ze elkaar in Amsterdam leerden kennen. Jean-Paul Franssens (1938-2003) kwam uit Groningen, A.F.Th. van der Heijden (1951) uit Geldrop. In Amsterdam werden ze de schrijvers zoals wij die nu kennen, ieder met zijn eigen, uitgesproken oeuvre.

In 1987 begon hun briefwisseling. Deze begon eerst spontaan; later speelde ook de gedachte aan een eventuele publicatie mee. Wie de vele brieven nu leest ziet een verbluffende ontwikkeling. Het begint wat voorzichtig en aftastend. Vervolgens lijken ze tegen elkaar op te bieden in wat ze allemaal niet voor bijzonders hebben meegemaakt. Gaandeweg zie je de vriendschap ontwikkelen en zich verdiepen.

De brieven geven, vaak op een hilarische manier, inzicht in hun gedachten, gevoelens en belevenissen. Ze laten iets zien van het literaire klimaat in Amsterdam en van hun rol daarin. De briefschrijvers nemen geen blad voor de mond en wassen menig varkentje. Maar het belangrijkst is en blijft hun vriendschap, die op het laatst zelfs ontroerend wordt in hun diepe belangstelling en zorg voor elkaar.

'Ik ben geen wijsgeer, ik heb ook niet gestudeerd zoals jij, toch kon ik met Belcampo, die wel een echte filosoof was, behoorlijk van gedachten wisselen. Onze Arti-filosoof Jan Bor kijkt mij altijd heel meewarig aan en glimlacht onmiskenbaar laatdunkend over mijn gedachtegoed over hemel en dood, over het voortbestaan en het terugleven van de mens. Over mijn eeuwigheidsbeschrijving bijvoorbeeld. In Spanje was zelfs Carla onder de indruk toen ik de eeuwigheid en de tijdeloosheid via de dierenwereld probeerde te duiden. Een watertje met een eendenmoe­der, gevolgd door heen en weer krioelende bolletjes kuikens die net uit het ei waren gekropen. Er is dus niets veranderd! Geen verschil. Tijd bestaat niet. De mensen doen ook net zoals honderdduizend jaar geleden. In liefde en be­drog. Het klinkt erg simpel en afgeplat, maar Carla was ervan onder de indruk. Ik streek nog eens door mijn baard, stak mijn neus in de lucht en was voldaan over mijn door eenvoudige omstandigheden ingegeven overpeinzing. Met andere woorden: als ik morgen dood ben gebeurt er niks, want er ligt alweer een ander te schreeuwen naar de schrale moederborst, net als ik meer dan een halve eeuw geleden. Ik ben dus onsterfelijk.'
- Uit een brief van Jean-Paul Franssens aan A.F.Th. van der Heijden, 21 mei 1996

‘"Eens komt het geluk," zei mijn grootvader, opa Van der Graft, altijd bezwerend, wanneer hij van zijn armoed weer eens een krap half lot in de loterij had gekocht. Hij kreeg gelijk. Toen hij, zomaar opeens, op zijn sterfbed kwam te liggen, viel er een aanzienlijk geldbedrag op zijn halve lot. Na de begrafenis bleek het zoek. Zijn oudste zoon, oom Frans, heeft nog hemel en aarde bewogen (onder meer door het uiten van dreigende taal ten overstaan van de sigarenboer waar het halve lot gekocht was) om het bedrag uitgekeerd te krijgen. De organisatoren van de loterij waren onverbiddelijk. Wel werd bekend gemaakt dat het bedrag dat op het betreffende lotnummer was gevallen, niet was opgeëist.
"Eens komt het geluk." Zeg dat wel. Opa had zijn winnende lot gewoon mee het graf ingenomen. De rest van de erfenis bestond uit zegge en schrijve 1 aandeel, dat bij taxatie niets waard bleek te zijn. Russische Spoorwegen, of tinmijnen nabij Langetabbetje – die orde van grootte.'
- Uit een brief van A.F.Th. van der Heijden aan Jean-Paul Franssens, 8 november 1999

 

 

 

 

 

 

 



Koos Breukel in Pakhuis De Zwijger

Expositie en boek Zoon
Geplaatst: 12-09-2018

In de serie Dutch Masters spreekt fotograaf Koos Breukel over volwassen worden en keuzes maken, over hoe hij zich verhoudt tot zijn camera en de mens die hij portretteert. Ook vertelt hij over de expositie en het gelijknamige boek Zoon, met intieme en soms ontroerende portretten die Koos maakte van zijn oudste zoon Casper, die dit jaar 18 wordt.

Pakhuis De Zwijger, grote zaal, Piet Heinkade 179, 20 uur



lees verder

Amsterdam voor het voorbij is

Straatfotografie Dolf Toussaint
Geplaatst: 11-07-2018

Kinderen, kroeggangers en marktkooplui behoren tot de favoriete Amsterdammers van Dolf Toussaint (1924-2017). Vanaf de jaren zestig zwierf hij met zijn camera door de straten van Amsterdam en legde het dagelijks leven vast. Van de Jordaan tot de Albert Cuypmarkt en van Nieuw-West tot aan de Dam. Een selectie van zijn werk is nu te zien in het Stadsarchief Amsterdam. De Amsterdamse foto’s uit de tentoonstelling zijn gebundeld in het gelijknamige boek: Amsterdam voor het voorbij is.



lees verder

Saskia van Loenen bij Vogelbescherming

7 juli in Zeist
Geplaatst: 13-06-2018

Zaterdag 7 juli vertelt Saskia van Loenen bij de Vogelbescherming in Zeist over haar (eerste buitenlandse) vogelreis naar de Extremadura.



lees verder

Ga naar archief