Algemene Voorwaarden | Privacy
Website gebouwd door Intronet

Uitverkocht

ISBN 9789059370425

Share |

 

'Duif wordt bedreigde diersoort'. Zie Het Parool

 

'Natuurreservaat Amsterdam'. Lees verder op ArchiNed
'De verhalen worden op een verfrissende manier geschreven'. Lees verder op de site van Alle dieren tellen mee.

140 pagina's
hardcover

Baltsen tussen baksteen

Beesten in de stad
Remco Daalder

Lenige eksters, zenuwachtige ooievaars, krijsende meeuwen en snelle hermelijnen leven samen met het dominante stadsdier: de mens. Juist in de stad, waar de dieren tam zijn en de mensen soms schuw, komen ze elkaar voortdurend tegen.

Remco Daalder, stadsbioloog, beziet de beesten in hun stadse natuurlandschap van aangelegde moerassen, namaakbossen, zandplaten en het kunstmatige gebergte van huizen. In een rustig bos ziet hij een slagveld tussen mezen en meerkoeten, vlak bij een rangeerterrein ziet hij lepelaars en thuis leert zijn kat hem op een dierlijke manier van het leven te genieten.

Baltsen tussen baksteen is een bundeling van de leukste, mooiste en meest verrassende columns die Remco Daalder schreef voor het Amsterdams Stadsblad. In 2005 verscheen Stadse beesten - een dierengeschiedenis. In 2008 publiceerde hij de punkroman Grafherrie.


foto Niek Bosch

 

De verovering van Amsterdam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De populairste vogel van Amsterdam is een allochtoon. De halsbandparkiet komt uit Azië, is sinds 1976 in onze stad en heeft zich in korte tijd onder de koosnaam papegaai geliefd gemaakt. Want hij is mooi en hij laat zich graag voeren, en bezorgt daarmee hopen mensen een aangename vrijetijdsbesteding. Met zijn knalgroene veren en razendsnelle vlucht is de halsbandparkiet een aanvulling op de wat kleurloze mussen en spreeuwen die we al langer kennen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Die eerste halsbandparkieten werden uit hun kooi losgelaten door een eigenaar die gek werd van hun gekrijs. Ze broedden in het Vondelpark, kregen jongen, kregen later gezelschap van andere vrijgelaten parkieten en de uitbreiding kon beginnen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De verovering van Amsterdam kwam razendsnel tot stand. De victorie begon in het Vondelpark, waar al snel meerdere paartjes parkieten nestholen betrokken en jongen grootbrachten. Het Beatrixpark werd ontdekt, het Rembrandtpark in beslag genomen. Het duurde tot 1990 voor de parkieten de bebouwde kom van Amsterdam durfden te verlaten. Toen zag men in Amstelveen de eerste rondvliegen. Pas in 1998 kwam Amsterdam-Noord aan de beurt, tegelijk met Weesp. De parkieten hebben een duidelijke voorkeur voor stadsrumoer en houden niet erg van groen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat blijkt ook uit hun slaapplaatskeuze. De halsbandparkieten slapen in grote groepen bij elkaar in hoge bomen. Die bomen staan vaak op plekken waar de herrie de hele nacht doorgaat. Vlak naast de Utrechtsebrug bijvoorbeeld. Op de slaapplaats bij de Sloterplas trekken parkieten zich zelfs nauwelijks iets aan van het rondspattend oudejaarsvuurwerk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De gewoonte om samen te slapen gaf de Amsterdamse vogelkijkers de mogelijkheid om de parkieten nauwkeurig te tellen. Ze kwamen erachter dat de populatie sinds 1994 steeds met ruim twintig procent toeneemt. Het juiste aantal dat nu in Amsterdam rondvliegt staat ter discussie, de voorzichtige teller zegt zeshonderd, de drieste teller twaalfhonderd, maar het zijn er in elk geval veel. Daarvan houden zeker tweehonderd parkieten zich paarsgewijs bezig met eieren leggen en broeden. De groei van de populatie zal dus nog wel even doorgaan. Strenge winters zijn geen probleem, voedsel is in de stad voor vogels nooit een probleem, alleen een toekomstig gebrek aan woonruimte kan ze parten gaan spelen. De parkieten broeden in holen in oude, wat wrakke bomen en die heb je niet veel in Amsterdam. Ze worden daardoor steeds afhankelijker van de grote bonte specht, een gepatenteerde holenhakker die best eens een extra gat wil maken, maar die ook niet aan de gang blijft. Wellicht gaan de parkieten in steeds wijdere cirkels rond Amsterdam nestholen zoeken. Om in de avond natuurlijk weer naar Amsterdam te gaan voor het nachtelijk vertier. In de stilte van Weesp of Almere doen de arme dieren geen oog dicht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

© 2003 Remco Daalder


Verder verschenen in dit genre

The history of De Amstel Brouwerij since 1870 Sofia Express De grachten / The Canals Hotelmens
The history of De Amstel Brouwerij since 1870
  Sofia Express
Literaire steden
  De grachten / The Canals
Zicht op Amsterdam / Amsterdam Sights
  Hotelmens
Reportages en brieven (derde druk)
meer info   meer info   meer info   meer info
 



Fietsstad Amsterdam in The Guardian

Geplaatst: 25-06-2019

Op 25 juni heeft Engelse krant The Guardian aandacht besteed aan de protestposters die Amsterdam hielpen de fietshoofdstad van de wereld te worden. Een vermelding van Bike City Amsterdam, de Engelse vertaling van Fietsstad Amsterdam kon daarbij natuurlijk niet ontbreken! 



lees verder

Tentoonstelling Fietsstad Amsterdam

Stadsarchief Amsterdam
Geplaatst: 25-04-2019

Begin april heeft wethouder Sharon Dijksma het eerste exemplaar van ‘Fietsstad Amsterdam’ van Fred Feddes en Marjolein de Lange in ontvangst genomen tijdens de opening van de gelijknamige tentoonstelling in het Stadsarchief Amsterdam.


Tentoonstelling Fietsstad Amsterdam
lees verder

Koos Breukel in Pakhuis De Zwijger

Expositie en boek Zoon
Geplaatst: 12-09-2018

In de serie Dutch Masters spreekt fotograaf Koos Breukel over volwassen worden en keuzes maken, over hoe hij zich verhoudt tot zijn camera en de mens die hij portretteert. Ook vertelt hij over de expositie en het gelijknamige boek Zoon, met intieme en soms ontroerende portretten die Koos maakte van zijn oudste zoon Casper, die dit jaar 18 wordt.

Pakhuis De Zwijger, grote zaal, Piet Heinkade 179, 20 uur



lees verder

Ga naar archief