ISBN 9789059371507

€ 14,90

136 blz.

Persreacties:

'Grafherrie van Remco Daalder had van mij 50 meter dik mogen zijn'. - Diane Ozon in HP/De Tijd

'Grafherrie is ook een ode aan bands als GBK (Gerard Balthasar Kommando) en MDC (Millions of Dead Cops), Laibach en de Black Tongue Tribe.' - Het Parool

'Grafherrie is een meeslepende punkroman over de Amsterdamse ondergrondse muziekwereld in de jaren tachtig. Verplichte kost voor punkers, liefhebbers van techno en andere muziek zonder fratsen, en sociologen... Een onopgesmukt, boeiend verslag van een ruige wereld, met eigen rituelen, kleding en morele codes.' - Haarlems Dagblad

'Het slang wordt adequaat genoteerd en de hele scene wordt levensecht geschilderd. Hier lopen wij niet op schoenen, maar op kistjes. Punk is geen levensfase, maar een levenswijze.' - Max Pam in HP/ De Tijd

'Grafherrie is zo geslaagd omdat het de sfeer die er bij popconcerten uit de extreme sector hing, feilloos weet terug te halen... Grafherrie is méér dan louter memoires van een muziekfanaat... Zijn beschrijvingen zijn even enthousiasmerend als accuraat.' - Gijsbert Kamer in de Volkskrant

'Eindelijk een goed boek over 80's underground in Nederland.' - Gijsbert Kamer op Volkskrantblog

'Grafherrie is een autobiografisch document, lekker los geschreven en vol anekdotes over legendarische optredens. Geschikt voor oude punkers met nostalgie en jong tuig dat jaloers wegdroomt bij de verhalen uit vervlogen tijden. - Mark Boomsma in OOR

'De roman Grafherrie is een geweldig eerbetoon aan de vroegere Amsterdamse punkscene en daarmee indirect aan alle "jongeren die verder kijken dan de mainstream en die hun eigen wereld scheppen". Het is een prachtig toeval dat dit boek juist nu, in het jaar van de grootste economische crisis sinds zeventig jaar, is uitgegeven. Momenteel lijkt iedereen slechts de negatieve kanten van zo'n crisis te zien. Dit boek leert ons dat er ook een positieve kant is: er breken goude tijden aan voor een nieuwe, bloeiende underground-subcultuur, naar voorbeeld van de punkbeweging!' - Rob de Haan in Musicmaker

'Ik heb Grafherrie in een ruk uit gelezen. Verwacht geen hoogstaand literair werk, maar een vermakelijk boekje over een vermakelijke tijd, waarin het vooral belangrijk was welk t-shirt je aan had en hoe je je in de moshpit gedroeg.' - Sander Steggink op zijn weblog

Luister en kijk naar het gesprek met Remco Daalder over Grafherrie in Desmet Live.

Grafherrie

Met tekeningen van Peter Pontiac

'De moshpit. Daarin rammen we tegen elkaar aan, over elkaar heen, grijpen de eerste de beste in de omgeving vast om al springend een woeste vreugdedans door de hele zaal te beginnen, een dans die altijd op de grond eindigt, waarna er tien man overheen struikelen en een wriemelende rugbyhoop vormen. We pellen elkaar weer los, beuken, rennen, worstelen, onkwetsbaar door het bier en de adrenaline, niets voelen we, dat komt morgen pas, morgen bestaat niet...'

De ondergrondse muziekwereld van Amsterdam in de jaren tachtig is het decor van Grafherrie, de eerste echte punkroman over de Amsterdamse scene. In kelders, in kraakpanden en in afgelegen fabriekshallen huizen obscure clubjes muziekliefhebbers met hun eigen rituelen, kleding en morele codes. Grafherrie schetst in een meelevende en snelle stijl de concerten van die tijd. Van betonpunk tot dark electro, van folkmetal tot industrial, als het maar knarst en kraakt, als het maar eigenwijs en onbekend is. Grafherrie is een persoonlijk verslag rechtstreeks vanuit de moshpits van de punks, vanuit illegale concertzalen waar neocommunistische bands het volk bestoken, van achter de draaitafels op hippe modefeesten. En voortdurend is de stad Amsterdam dreigend op de achtergrond aanwezig.

Remco Daalder (1960, Amsterdam) schreef eerder Baltsen tussen baksteen (2003) en Stadse beesten (2005), beiden over stadsnatuur. Grafherrie, zijn eerste roman, is een eerbetoon aan de jongeren die verder kijken dan de mainstream en die hun eigen wereld scheppen.